سوم - مشيت خدا در هدايت و راهنمائى هدايت انسان در قرآن كريم دو گونه است : 1 - هدايت به معناى آموزش عقايد و احكام اسلام . 2 - هدايت به معناى توفيق در ايمان و عمل صالح . قرآن كريم هدايت نوع اول را بيشتر به پيامبرانى نسبت ميدهد كه خداوند براى تبليغ و رساندن عقايد و احكام اسلام به انسانها فرستاده است . گاهى نيز ، آن را به خود خدا كه پيامبران را با دين اسلام فرستاده نسبت مىدهد . قرآن كريم هدايت نوع دوم را تنها به خدا نسبت مىدهد ، گاهى با ذكر " مشيّت " و اينكه اين هدايت خواسته خداوند است ، و گاهى بدون ذكر " مشيت " . خداوند شرط بهره‌گيرى از هر دو نوع هدايت را ، پسند و گزينش مردم و اقدام عملى آنان براى رسيدن به آن قرار داده است . بيان آن در مباحث سه‌گانه زير مىآيد : الف - هدايت آموزشى قرآن هدايت آموزشى مردمان به معناى تبليغ اسلام را گاهى به انبيا نسبت داده و مىفرمايد : وَ إِنَّكَ لَتَهْدِي إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ( ) صِراطِ اللَّهِ الَّذِي لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ أَلا إِلَى اللَّهِ تَصِيرُ الْأُمُورُ . براستى كه تو به سوى راه راست هدايت مىكنى ( ) راه خداوندى كه هر چه در